hayat ona nen var derdi

çocuk ürkekliği
yüzüm yüzyıl savaşları
bir eli tutmaz ihtiyar
ekmek işte!
göktanrı buz kesmişti bir kere
çöp öfkeli, masası dağınıktı
ekmek-ekmek hayat arayan
yumuk gözleri
alnı ter-ter
sogukta titrek elleri


yirmilik bir delikanlı, daha henüz çocuk bile değil
hangi dağın hangi tarafında olduğu ne fark ederdi ki!
ölüm yağardı temmuzda, ağustosta, eylülde
sultana yeniçeri, hakana asker
devlete kul, vatana vatandaş olmuş
doğuda biraz batı, batıda yok olmuştu.
çöpe çöp, sokağa çocuk, ölüme şehit
nefes alırken nefessiz kalırdı
hep ayrı dağların çoçukları kalırdı
hayat ona nen var derdi

O
- " ... "

derdi...